CD kontra mp3

Internet zmienia media (sensu stricto i largo). Portale zmieniają i zabijają dzienniki, blogi zmieniają dziennikarzy, radia internetowe odbierają słuchaczy szerokoformatowym stacjom ogólnokrajowym. A mp3 wpływa na CD.

Wpływa - ale jak? Wypiera? Uzupełnia? A może zabija? W debacie "mp3 kontra CD" słychać wiele opinii. Od takich, że kompakty już dzisiaj są martwe, po takie, że ogołocone z wszelkich atrakcji mp3 nigdy ich nie zastąpią.

Pośród orędowników świata bez kompaktów ciekawie pisze np. Mark Cuban; zresztą niektóre gwiazdy muzyki już kilka lat temu wyczuły, że nowy trend będzie związany z Internetem. I znamienne, że te zespoły, które wspierały Napstera zyskały sympatię fanów, natomiast z dezaprobatą i wyszydzeniem spotkały się gwiazdy, które - dbając o swoje interesy - sprzeciwiły się wymianie plików mp3. Kto nie zna skali dezaprobaty, może ją poznać choćby na stronie KillMetallica.com (baza linków!).

Ciekawa wypowiedź na temat digitalizacji nośników muzycznych pochodzi od mózgu Nine Inch Nails, Trenta Reznora. NIN wydało właśnie nową płytę, wydaną elegancko, ale... bez jakiejkolwiek książeczki. W zamian każdy fan ma dostęp do okolicznościowej strony internetowej, gdzie owa książeczka czeka w PDF-ach. Oto, jak Reznor odpowiada na pytanie w tym temacie:

Widać i zdecydowanie, i wątpliwości.

Jest jednak i druga strona, pro-kompaktowa, która też wytacza swoje armaty. Dyżurnym argumentem tej grupy jest stratność jakości mp3 w porównaniu do CD. Nie chcę na ten temat pisać, bo da się go zamknąć jedną konstatacją - komu dziś przeszkadza jakość mp3, jutro będzie miał nowy, lepszy format. Zasadnicze zagrożenie dla CD pozostanie.

Ważniejszy jest argument drugi. Znajomy muzyk (i pracownik agencji reklamowej) przekonuje, że o wszystkim zdecyduje czynnik materialny. Zakup, posiadanie. I właśnie dlatego CD nie umrze. Kupić płytę to mieć ją na własność i na zawsze, móc postawić na półce, móc obejrzeć wkładkę, cieszyć się designem, względnie, jak ktoś lubi, posnobować w towarzystwie. A mp3...? Czy mp3 naprawdę pasuje do schematu postmodernistycznego społeczeństwa napędzanego przez konsumeryzm...?

* * *

Tak naprawdę ścierają się tu dwie prominentne ludzkie pokusy - maksymalizacji posiadania oraz minimalizacji wydatkowanego czasu i energii. Czy wolę mieć coś fajnego i materialnego, ale się o to wystarać - jeździć, szukać, tracić czas, wreszcie zapłacić? Czy może ważniejsze jest to, że bez straty czasu, za grosze lub symboliczne kwoty mogę dostać to samo zaraz, choć w maksymalnie okrojonej formie?

Pytanie zostawiam otwarte. W ostatecznym rozrachunku los płyty kompaktowej przypieczętuje wybór społeczeństw, nie jednostek. Póki co rosnąca popularność iPodów, Zen Touch'ów, MuVo i innych odtwarzaczy mp3 spycha kompakty do getta domowego zacisza.
error300.org