Tkaczuk 2.0., czyli znów Kononowicz

W listopadzie porównałem tutaj sprawę Krzysztofa Kononowicza do fenomenu Józefa Tkaczuka z przełomu lat 80. i 90., starałem się pokazać, że ekspozycja białostoczanina odbywa się w nowy, smutniejszy, bardziej skomercjalizowany sposób. Henry Jenkins, którego ostatnio tutaj pełno, ucieszyłby się pewnie z rozwoju wydarzeń, jaki ma miejsce teraz - po fali prób zarobkowania na wizerunku Kononowicza w Sieci pojawiły się liczne amatorskie (bynajmniej nie w rozumieniu "słabej jakości") nagrania audiowideo, których bohaterem jest właśnie Kononowicz. Dawniej taka kreatywność wyrażała się głównie w formie graffiti, także z przyczyn obiektywnych (ustrój, zaopatrzenie, rozwój i dostępność nowych technologii, itp.), dziś przenosimy ją do Sieci, wykorzystując znacznie bardziej skomplikowane, ale i dające znacznie więcej możliwości narzędzia niż puszka z kolorowym lakierem.

Wpisanie nazwiska ekskandydata do wyszukiwarki w YouTube wiąże się z otrzymaniem 310 wyników. Kononowicz na dyskotece, Kononowicz walczy o Ciebie - i tak dalej. Mnie najbardziej interesuje jednak, opublikowany oczywiście w YouTube, świeżutki teledysk "Nie będzie". Twórcy na razie są (dla mnie) anonimowi, ślad prowadzi do tej strony, ale nie stwierdzę, czy to autorzy. Klip pewnie stanie się zaraz popularny i twórcy się ujawnią.

Korzystając z dobrodziejstw Web 2.0. prezentuję wzmiankowany klip tutaj:



Na marginesie: Kononowicz w Sieci, w wariancie niezwiązanym z orientacją zarobkową, to według mnie dobra próbka tego, jak w dzisiejszych czasach funkcjonowałaby peerelowska Pomarańczowa Alternatywa. Ale także powód do zastanowienia. Trochę zaskakujące, że twórczo oddolne wykorzystanie potencjału internetu krystalizuje się póki co głównie w takich akcjach, a nie w promowaniu idei tudzież osób, które warto pamiętać i o których warto mówić. Akcja Solidarni z Jackiem przyciągnęła wiele światłych, młodych osób, w tym artystów; szybko zorganizowano projekty wlepek, szablony do graffiti i koszulki. Pięknie, ale jednocześnie tradycyjnie i offline. Trochę mnie to zastanowiło, ostatecznie to młodszym od siebie trzeba przypominać, jak pięknym człowiekiem był Jacek Kuroń. A młodzi, wiadomo, w internecie.
.