Keen i Babauta

Wtorkowe spotkanie z Andrew Keenem ("Kult amatora") należało do nietypowych. Sam autor słabo bronił tez, które stawia, a opisując rzeczywistość - także internetową - prowadzał się po skrajnościach (libertarianizm vs. dość skrajny moim zdaniem konserwatyzm). Zupełnie jakby ten dyskurs pochodził z początku lat 90. Ciekawe zresztą, że Keen przywołał w swoim wystąpieniu nazwisko Charlesa Taylora, by przy użyciu jego poglądów skrytykować pełzającą sieciową anarchię i... bronić istniejącego porządku. Panie Andrew, jeszcze raz: Charles Taylor, warto sprawdzić, czym jest komunitaryzm.

Dlaczego nietypowy charakter spotkania? Mimo wszystko dobrze czasem zetknąć się ze szczerze głoszonymi, skrajnie opozycyjnymi poglądami - niezależnie od ich merytorycznego kalibru. Polemika ożywia. Niełatwo głosić dzisiaj takie tezy, jakie głosi Keen, jednak dobrze, że jest taki ktoś - sami na tym, jak sądzę, korzystamy.

Tak się przypadkiem stało, że Leo Babauta z cenionego przeze mnie Zen Habits opublikował wczoraj krótki tekst idealnie pasujący do warszawskiej wymiany poglądów z Keenem. Babauta wyjaśnia, dlaczego oferowanie usług za darmo w Sieci może rozruszać działalność zarobkową freelancera i podnieść jego reputację. Pisze o aktywności, uczciwości i szczerości intencji (wyrażanej nie tylko mową, ale także uczynkiem), a także o byciu pomocnym. Pisze o słuchaniu odbiorcy. Wspomina także o procesie stawania się ekspertem - procesie naprawdę wypracowywanym, nie polegającym na lansowaniu się i chodzeniu na skróty, natomiast łączącym się ze skromnością, kompetencją i wspomnianą szczerością intencji. Warto zajrzeć, a może i nawet wyobrazić sobie, że taka argumentacja doprowadziłaby Keena do apopleksji. Z drugiej strony - jeżeli wziąć odpowiednią poprawkę - można rozważyć, czy rady Babauty nie są na tyle uniwersalne, by przydać się dyrektorom zarządzającym w tzw. tradycyjnych mediach?
.